نگاهی از جنس عمق

بسم الله الرحمن الرحیم

هنگامی که انسانها دوران تحصیل در مدرسه را طی می کنند هول وهراس های توام با شور وشادی را تجربه می کنند و گاهی این ویژگی ها تا سالهای پس از تحصیل نیز انسان را دنبال می کند.مثلا گاهی یک فرد که ازدواج کرده وبچه دار هم شده است اما در عالم رویا خواب امتحان یک درس سخت را می بیند و تبعات ناشی از آن را با تمام وجود حس می کند، وقتی بیدارمی شود به خودش می خندد که چرا در خواب اینقدر ساده بوده وگول خورده است.

اول مهر ماه شروع سال تحصیلی است ودانش آموزان و دیگز اقشار درگیر با علم ودانش بعد از سه ماه تعطیلی، حیاتی دوباره می گیرند اما تکلیفی که قرآنِ مظلوم در قبال آموختن وفهم حقایق بر عهده انسان نهاده است تعطیل بردار نیست ، انسان موظف است بیاموزد و هر چیزی را که پیش پای او نهاده اند را "معلم هستی شناسی" خود قرار دهد.

انسان عصر حاضر انسان غافل از "پیرامون خود" است، انسانی که وجود خویش را به ثمنی بخس و قیمتی کم فروخته است و در منجلاب بی تربیتی فرو رفته است وگاهی نیز همه این" نداشته های" خود را در لباس دین لاپوشی می کند.

آنهای که گرفتگی رگهای قلب دارند داروی به نام plavex مصرف می کنند که خون را در رگهای آنها جریان می دهد.معرفت وشناخت صحیح و علم آموزیplavex  وجود انسان است.

ما مرده ایم خودمان نمی دانیم !مادر لباسهای اتو کشیده کفن شده ایم متوجه نیستیم! ما در اعماق اوهام خود دفن شده ایم و زمین مادیت ما را خورده است اما نمی فهمیم!اگر امام معصوم علیه السلام در قنوتش از خدا میخواهد که :رب زدنی علما و عملا- او حیات را مطالبه می کند تا مامومینش نمیرند.....         

کلاس درس معرفت شناسی دائمی است و آموخته های آن اثری جزء شوق وشعف به ارمغان نمی آورد. باشد که همیشه دانش آموز باشیم و معلم هستی ما را لائق تربیت بداند.