بنده به شخصه از اسطوره سازی نه تنها بدم می آید بلکه نفرت دارم و معتقدم به غیر از حضرات معصومین (علیهم السلام) که از سوی خداوند متعال برای هدایت بشر فرستاده شده اند هیچ احدالناسی لیاقت این را ندارد که به عنوان الگوی محض وتام معرفی گرددو بر اساس همین تفکر هیچ گاه در مقالات و سخنرانی ها و حتی در کلاسهای درسی ام از نام بردن اشخاص دوری می کنم و کمتر شده است که نام کسی را برای تائید ببرم.

گاها در میان افراد مختلفی که انسانها در طول مرودات اجتماعی با آنها روبرو می شود به افرادی برخورد می نماید که از شاخصه های شخصیتی خاص برخوردارند و همین شاخصه باعث می گردد تا آن فرد از افراد هم ردیف خود یک سرو گردن بالاتر نشان داده شودو شخصیت او با همین شاخصه در بین عموم معرفی گردد.بنده در نگاه خودم به افراد این نکته را همیشه جستجو می کنم که این فرد چه خصوصیت مثبتی دارد که شاخصه شخصیتی او می تواند باشدکه اورا نسبت به دیگران متمایز می نماید.

حقیر به سبب مراودات مختلفی که دارم با سیستم های مدیریتی مختلف آشنا هستم و "نگاه از جنس عمق" هم باعث گردیده به سادگی از مطالب موجود در هر مدیریت نگذرم و آنها را برای خودم به عنوان تجربه جمع آوری نمایم،در میان مدیریت های مختلف و مدیران متفاوتی که تا بحال با آنها آشنا شده ام فردی وجود دارد به نام "سید جواد شهرستانی" که برای اهل فرهنگ وعلم وهمچنین حوزویان و حتی سیاسیون در جاهای مختلف دنیا نامی آشناست. (البته شاید شما نام او را برای اولین بار تجربه کرده باشید و تازه به سمع مبارکتان رسیده باشد که آن هم علتی دارد!!!).

"حجه الاسلام والمسلمین سید جواد شهرستانی" مدیر موسسه آل البیت ، داماد و وکیل تام الاختیار آیت الله العظمی سیستانی است ، فردی که در حیطه مدیریت نگاهی نافذ و عملکردی روشن دارد ،در ایران و جهان اسلام به عنوان رئیس دفتر آیت الله العظمی سیستانی(دام ظله) شناخته می شود و شخصیت او با شخصیت آن مرجع بزرگوار پیوند خورده است اما حقیقت این است که "سید جواد" گرچه خود او نیزبه این انتساب افتخار می کند اما اگر او داماد و مسئول دفتر حضرت آیت الله العظمی سیستانی نبود باز هم مدیری لایق بود که شخصیتی ذاتی دارد و نه تبعی بعضی ها به تبع افراد دیگر بزرگ هستند ولی او خود در درون نیز مدیری است که مدیریت را در هیچ یک ار دانشگاههای دنیا نخوانده است و نکته تعجب برانگیز همین جاست!!بنده مدیران بسیار کلان این مرزو بوم و خارج از ایران را مکررا در ملاقاتهای مختلف دیده ام که از قدرت مدیریت "سید جواد" متعجب بوده اند و "سید جواد" و مدیریتش را نعمتی برای تشیع می دانند.او که در حساسترین مقاطع در بُعد فرهنگی به داد تشییع رسیده است در گوشه ای از شهرمقدس قم در یک موسسه بدون "هیاهو "مشغول به مدیریتی از جنس خودش می باشد . مدیریتی که همگان را به اعجاب واداشته و بنده نیز در چند هفته گذشته که با تعدادی از مدیران پرمدعای فرهنگی روبرو شده ام به این مدیریت "سید جواد" عمیق تر پی برده ام.او آرام ترین مدیر فرهنگی جهان اسلام است که کم سخن می گوید و زیاد کار می کند ، برعکس دیگران که زیاد حرف می زنند و کم کار می کنند.

این مختصر به مناسبت  افتتاح مجتمع بیروت(عکس های افتتاحیه) نوشته شد ودر آینده نزدیک با مقاله ای مفصل خدمات این "سرباز آرام مکتب شیعه" را معرفی خواهم کرد و وظیفه خود را نسبت به این دوست عزیز اگر چه از من آزرده خاطر خواهد شد ادا خواهم نمود.