بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند در آیات نورانی وحی آیه ای دارد که در آن خطاب به انسانها می گوید:

 چه بسا شما چیزی را برای خود بد بدانید ولی خیرتان در آن نهفته است.....

بله بنده حدود ده روز پیش در مسیر رفتن به قم  تصادف نسبتا شدیدی کردم که منجر به خسارت به وسیله نفلیه ام شد.ناراحتی فوق العاده ای برایم پیش نیامدوغصه هم نخوردم!! فقط شدیدا نگران بودم که آیا به مراسم بزرگداشت آیت الله بهجت که از سوی آیت الله العظمی سیستانی در قم منعقد می گردید می رسیدیم یا نه؟که الحمد الله با همان ماشین بدقواره رفتیم قم و در مراسم هم شرکت نمودیم.

اصل موضوع از آنجا شروع می شود که تنبلی ما و مراسمات فاطمیه دست به دست هم دادند و کار تعمیر ماشین به تاخیر افتادتا اینکه سه روز پیش به همت یکی از دوستان وسیله ما رفت صافکاری وما طبعا دو روز بدون وسیله بودیم والبته نگران که ما وبدون وسیله بودن چگونه امکان دارد؟؟!! البته معلوم شد که قرآن معظم در آیه ای که اشاره کردم جواب خوبی را برای بشریت فراهم نموده و همین طور هم شد واقعا دو روز درس آموز را این بی وسیله ای برایم فراهم کرد.ونکاتی را به حقیر آموخت که به بعضی از آنها اشاره می کنم.

1-ما وسیله نشینها از بسیاری از نکات درس آموز اجتماع محروم هستیم.

2- هرچند یک بارلازم است انسان خودش را از موانع ارتباط با اجتماع خودش را رها کند.

3- اطلاعات و دانشهای نابی در تاکسی ها و کف خیابانها!!! وجود دارد که نباید از آن غافل بود.

4- معلوم می شود مسئولینی که نفسشان از جای گرم بالا می آیدو می گویند جامعه خوب است و اوضاع عالی وشهر در امن و امان است از پشت شیشه ماشینهای خود جامعه را می بینند که از واقعیتها دورند.

5-....

خلاصه خدا را شکر می کنم که خدا بنده ناچیزش را به خودش واگذار نکرده است و هر از چند گاهی او را متوجه می نماید.