خداوند متعال با خلقت انسان قوای مختلفی را به او ارزانی داشت تا به وسیله آن بتواند راه کمال و ترقی مادی و معنوی را طی کند. به طور قطع و یقین یکی از اساسی ترین این نعمتها - نعمت زبان و گفتار و سخن است که اگر آدمی از این موهبت الهی برخوردار نبود مسلما عبوراز بسیاری از مراحل زندگی برای او مسدود بود.

بعد از بخشیدن این موهبت از سوی خداوند به بندگانش در کتب و دستورات دین سفارشات فراوانی به مواظبت زبان از لغو و بیهوده گوئی شده است و گناهان بسیاری را برای زبان نقل کرده و دستوربه ترک آنها داده اندکه امیدواریم خداوند ما را به مواظبت زبان موفق گرداند.

اما حرفهای مختلفی که می تواند گناه باشد گاهی حیطه شخصی دارد وگاهی اجتماعی و گاها دینی و صد البته حرفی که ضربه اش به دین بخورد مسلما از هر سخن دیگری سخیف تر وبدتر است....

زود می روم سر اصل مطلب خبرگزاری جمهوری اسلامی به نقل از ابراهیم یزدی گفته است: شیرین عبادی یکی از حجت های خدا برروی زمین است.

نمی دانم منظور ایشان چه بوده؟ و از حجت چه معنای را اراده کرده؟ و یا شیرین عبادی را در چه مقامی دیده؟ ولی اگر منظورش از "حجت خدا"جنبه دینی اوست که سفارش می کنم ایشان بروند وبرای دهانشان فکری بکنند اگر می توانند زبانشان را کنترل کنند که به وظیفه شرعی خودش عمل نموده است وگرنه کم نیستند کسانی که برای بستن دهان ایشان و دفاع از" مقام حجت محض خدا" وارد عمل شوند.

این پست با بی حوصلگی تمام نوشته شده و نویسنده واقعا درمانده شده است که با دزدان القاب ائمه باید چه کرد؟!!!!