بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند متعال بعد از خلقت مخلوقات عالم انسانها را مقامی نو و ممتاز ارزانی کرد که همان اشرف مخلوقات بودن است ، حال این اشرفیت حاصل از چیست؟موضوعی است که باید از ابعاد مختلف آن را بررسی کردو بسیاری از محققان علوم ومعارف دین این کا را کرده اند....

چند روز است یک سوال برای ذهن خودم ساخته ام و سعی کرده ام خارج از ژست عالمانه و روشنفکرانه بدنبال جواب آن باشم و سوال اینست که انسانها که خود اشرف مخلوقات هستند و محبوب عالم قرار گرفته اندچه عاملی باعث می شود که در میان خود گاها کسی را اشرف انسانها و محبوب قلوب قرار می دهند به زبان ساده بگویم انسانهای برگزیده اجتماعات چرا این مقام را پیدا می کنند ؟ چرا دریک جمع انسانی گاها یک انسان گل می گند و یکباره محبوب دیگران می شود؟

و این درحالی است که آن انسان مورد علاقه، هیچ عنصری از تبلیغات و تریبون و عناصری مانند زر ،زور و تزویر را ندارد ومحبوبیت او اثر چیزی ناشناخته است که گاها بعد از مرگ او آشکار می شود؟

در جواب برای خودم گفتم: یکی از عوامل بزرگ محبوب قلوب شدن را اتصال به کوی دوست و دست بردن در گیسوی محبوب است.آن عاملی که حب او در تمام ذرات عالم است اگر شما بدان متصل شوید تمام ذرات عالم چاره ای ندارند جز دوست داشتن تو

اولین جلوه این عظمت درونی و ناشناخته را بنده حقیر در استاد فقیه آیت الله العظمی میرزا جواد تبریزی دیدم مرد بی تکلف و ساده ای که کوه علم و معرفت بود ولی ناشناخته- خدا در تشیع جنازه او ناشناخته بودن او را جبران نمود و قلوب مومنان را متوجه او کرد .....  به والله قسم می خورم تجلیل از آن مرد خدا با آن عظمت و شکوه فقط اثر اراده خدا بود و بس زیرا او فدای فاطمه زهرا محبوبه خداوند هستی و سینه چاک علی مرتضی محبوب دادار بزرگ بود.

و چند روز پیش هم برای اینکه اشتباها فکر نکنم که این مقام برای فقها و بزرگان است نه افراد عادی خدا دوباره جلوه نمائی کرد و به پاس یک نوکر امام حسین و دلداده یوسف زهرا قلوب مومنین را متوجه نمود و یک کارگر ساده (در ظاهر ) را آنچنان به رخ اطرافیان کشید و قدرت خود را نمودار کرد که انگشت حیرت به دهان همگان باقی مانده است.

آری دوست عزیز ما -حمید رضا ولی – همان کارگر ساده –مانند یک آیت الله العظمی تشیع شد چون نوکر محبوب عالم بود،چون فاطمه را دوست داشت ،لعن دشمنان خدا و علی مرتضی از زبانش نمی افتاد و سینه زن با اخلاص سید الشهداء بود.

درس بزرگی که خدا با رفتن حمید به ما داد این بود که محبوب خداوند جل و اعلاء شدن در سکوت است نه در هیاهو...

اخلاص شرط اول پذیرفته شدن عمل است ،

و دوستان خدا همیشه گمنامند....

خدایا ما را با حب آل محمد زنده بدارو با حب آنان بمیران.

یکی از معضلات و مشکلات در زمان غیبت امام معصوم اینست که انسان به وظیفه و تکلیف خود آگاه نیست و همواره در مقابل حوادث ایجاد شده این سوال برایش مطرح می شود که "وظیفه و تکلیف ما چیست؟ چه کنم که بدانم خدا و امام عصر از من در مقابل این موضعی که می گیرم راضی هستند یا نه؟

این تفکرات و سوالات که اتفاقا پیاپی نیز صورت می گیرد گاهی انسان را سرخورده می کند و حالت بلاتکلیفی حاصل از آن فرد را به این مرحله می رساند که فقط می تواند زانو سست کند و دو زانو روبه قبله از خدا بخواهد که خدایا صاحب مارا برسان و فرج را نزدیک کن.

در خبرها نیامده بود ولی بعضی ها(کلیک کنید) از دستشان در رفت و گفتند که سعودی های پست وپلید(وبرادر بعضی ها) در شب شهادت پیامبر اکرم چه بلای بر سر شیعیان در مدینه در آورده اند و آنها را آماج چه ظلمهای قرار داده اند.....(ببخشید دیگر حال ادامه مطلب را ندارم خودتان خبرها(کلیک کنید) را دنبال کنید)

یکی از بدترین موقعیتها را از لحاظ روحی در این شبها می گزرانم خبرهای پاناچنار در پاکستان-شیعیان یمن-شیعیان گرسنه ومظلوم افغانستان - کشتار عزادران در عراق - ظلم وتعدی به شیعیان بحرین و حالا آتش گشودن نیروهای پلیس عربستان بر روی شیعیان نیز بدان افزوده شده است....

واقعا وظیفه ما چیست؟ فعلا دست به دعا بر می داریم زیرا که دعا کردن در حق ديگران ، افزون بر آنکه نشانه دغدغه خاطر انسان درباره آنها است ، فرد را از قيد خود محوري و خودبيني رها مي کند و او نعمتها و خوبيها را براي همگان آرزو مي کند . در آموزه هاي ديني نيز آمده است که با دعا کردن در حق ديگران ،‌ هزاران برابر پاداش و ثواب نيز نصيب خود انسان مي شود . در حديثي از امام کاظم (ع) مي خوانيم :‌
« ‌هرکه در غياب برادر ديني خود در حق او دعا کند ، ‌از عرش ندا مي رسد که صد هزار برابر ( ‌آن دعا ) ‌براي توست . »

ضمن اینکه برادران وخواهران مومن در کشورهای مختلف را دعا می کنید ازخداوند بخواهید ذره ای غیرت نیز به مسئولین!! مخصوصا از نوع صدا وسیما عنایت فرماید تا سیاست را بر دیانت مقدم ندارند وقیامت و عذاب دردناک آن را فراموش نکنند.